Odnalezione manuskrypty

Mały Manuskrypt

Mały manuskrypt

Pierwszy z dwóch manuskryptów znaleziony ponoć przez Bérengera Saunière w czasie prac remontowych w kościele Marii Magdaleny w Rennes-le-Chateau. Dokument zawiera fragmenty ewangelii według Łukasza (VI.1-5), Mateusza (XII, 1-8), Marka (II, 23-28). W wierszach dokumentu zakodowany był następujący tekst:

A DAGOBERT II ROI
ET A SION EST CE TRESOR
ET IL EST LA MORT

w tłumaczeniu: Do Dageberta II, króla / i do Sionu należy [jest] ten skarb / i on jest tam martwy.

Powyższa wiadomość została po raz pierwszy opublikowana przez Henry’ego Lincolna, angielskiego historyka i badacza RlC. Tak jak w przypadku większego, również ten dokument znalazł się w książce Gérard de Sède i jest uważany za modyfikację oryginalnego zwoju odnalezionego przez Berengera Sauniere. Oryginał został prawdopodobnie sprzedany przez Noela Corbu bliżej nieokreślonym kupcom z Anglii. Wersję, którą oglądamy przekazał de Sède Pierre Plantard i Philippe de Chérisey celem poparcia ich monarchistycznych zapędów.

Mały manuskrypt zawiera bardzo prosty szyfr. Tekst zakodowany można odczytać układając w całość wszystkie litery uniesione, opuszczone lub zapisane z odstępem względem reszty zdania.


Wielki Manuskrypt

Wielki manuskrypt

Rzekomo znaleziony przez Sauniere’a podczas prac renowacyjnych w kościele w lipcu 1887 roku. Zwój zawiera historię spotkania Jezusa z Łazarzem w Betanii i pochodzi z łacińskiej wersjii Ewangelii według Św. Jana. Zawarty w manuskrypcie szyfr został odczytany, a odkodowany tekst głosi:

BERGERE PAS DE TENTATION
QUE POUSSIN TENIERS GARDENT LA CLEF
PAX DCLXXXI (681)
PAR LA CROIX ET CE CHEVAL DE DIEU
J’ACHEVE CE DAEMON DE GARDIEN
A MIDI POMMES BLEUES

w tłumaczeniu:

Pasterka. Brak pokusy,
że Poussin i Teniers strzegą klucza.
Pokój 681.
Przez krzyż i boskiego konia
zwyciężam tego demona strażnika w południe.
Niebieskie jabłka

Po raz pierwszy zwój opublikował w swojej książce archeolog-amator Gérard de Sède. Obecnie uważa się, że manuskrypt jest zmanipulowaną wersją oryginału znalezionego przez Berengera Sauniere. De Sède kopię manuskryptu otrzymał prawdopodobnie od Pierre Plantarda i Philippe de Chérisey, którzy mienili się członkami antycznego Prieure de Sion (Zakonu Syjonu).

Nie udało mi się ustalić, kto dokładnie złamał kod zawarty w manuskrypcie. Metoda zastosowana to podobno tzw. Knight’s Move czyli metoda poruszania się konia (skoczka) po szachownicy. Ta zaś jest motywem spotykanym niezwykle często w Kościele w Rennes-le-Chateau. Druga metoda, o której mówi między innymi serwis rlcresearch.com wspomina wykorzystanie tekstu z nagrobka Marie d’Negri „TEMEREPO” odczytanego podobnie jak kod w małym manuskrypcie.